Wat is het een reis geweest om te leren mijn grens te voelen en aan te geven. Het viel me vroeger op dat ik vrolijk van huis ging en dat ik met een heel andere stemming thuis kwam. Doordat ik anderen aanvoelde was ik net een kameleon die zich met iedereen mee bewoog. Dit zorgde ervoor dat ik niet meer wist of dit gevoel van mezelf was of van de ander. Het was vaak chaos en verwarring van allerlei emoties en gevoelens in mij. Wellicht herken jij dit , bijvoorbeeld wanneer je in een ruimte bent en plotseling overweldigd wordt door vermoeidheid. Op dat moment ben je mogelijk meer gericht op anderen dan op jezelf, waardoor je onbewust veel energie van anderen absorbeert die niet van jou is.
Het voelt niet fijn als je over je eigen grens gaat of als er over je grens word gegaan. Ondermijnende opmerkingen en kritiek op wie je bent kunnen hard binnenkomen. Vaak was het zo dat ik het achteraf pas door had. Het is een situatie die je vast bekend voorkomt: thuiskomen en beseffen dat je grenzen zijn overschreden zonder dat je in staat was te reageren, overweldigd door de situatie.
Wat ik uit ervaring heb geleerd is om altijd verder te kijken dan het gedrag wat iemand vertoont. Vaak schuilt er achter dit gedrag verdriet en pijn en is iemand niet gelukkig als hij of zij zoiets doet .Het gedrag van iemand begrijp ik, inmiddels weet ik dat dit nog geen reden of vrijbrief is om mijn grens niet te respecteren. Als er iemand over mijn grens gaat voelt dat heel naar. Het is alsof er in je huis wordt ingebroken, iemand komt zonder je toestemming binnen. Deze tekst kwam ik eens tegen: “als de ramen en deuren van je huis openstaan heeft een ander nog niet het recht om naar binnen te gaan”. Mooi verwoord, alleen werkt het in dit leven helaas zo niet in . Wanneer je niet aangeeft wat je grens is , wordt er vaak van uitgegaan dat je instemt.
Het werd me duidelijk dat ik veel moeite had om nee te zeggen omdat ik de ander niet wilde afwijzen of kwetsen, en ik durfde het ook niet. Zodra ik voor mezelf koos had ik daar een schuldgevoel over. Toen ik eindelijk besefte dat ik niet langer voorbij kon gaan aan de signalen van mijn lichaam begon mijn reis van zelfzorg en grenzen stellen. Het kostte tijd om te leren dat het niet egoïstisch is om voor mezelf te kiezen en te begrijpen dat het stellen van grenzen juist zorgt voor gezonde relaties, en het belangrijk is mijn eigen waarde te erkennen en mijn behoeften serieus te nemen. Met mijn grens aangeven kwets ik anderen niet. De enige die ik kwets ben ik zelf als ik niet trouw blijf aan wie ik ben en wat ik voel.
Herken jij je in dit verhaal? Heb jij moeite om je grenzen aan te geven uit angst anderen teleur te stellen of schuldig te voelen? Vind je het tijd om trouw te zijn aan jezelf. Neem dan contact met mij op.
Samen kunnen we stappen zetten om vanuit zelfrespect je grens aan te geven .
info@uplevelyourlife.nl