Wat ik geleerd heb van mijn burn-out

Tijdens mijn herstel van een burn-out werd het me duidelijk dat er een terugkerend patroon was van het aantrekken van destructieve relaties. Dit wilde ik graag veranderen en ging op zoek naar de diepere oorzaken.  De basis van dit patroon lag aan een gevoel van minderwaardigheid en moeite hebben om mijn grens duidelijk aan te geven. Het was een uitdaging voor mij om zonder schuldgevoel voor mezelf te kiezen.

Dit proces van zelfontdekking heeft me geleerd dat mijn waarde niet afhankelijk is van externe factoren of de goedkeuring van anderen. Ik ben waardevol , omdat ik mezelf accepteer, respecteer en liefheb zoals ik ben. Deze inzichten hebben mijn leven getransformeerd en stelt me nu in staat om gezonde en liefdevolle relaties aan te trekken, terwijl ik vooral een diepe verbinding met mezelf behoud. Na het doorstaan van zo’n destructieve relatie werd ik me ervan bewust dat ik de focus volledig op mezelf moest gaan richten om in contact te komen met mijn eigen behoeften en verlangens. De relatie met mezelf heb ik hersteld en de natuur heeft me daarbij geholpen, dit is de snelweg naar mijn kern geweest. Hoe moe ik ook was tijdens de burn-out bijna iedere dag wandelde ik door het bos. Het gaf en geeft mij nog steeds energie en inzichten.

Een prachtige tekst kwam ooit van de moeder van mijn beste vriendin: “God laat eerst een veertje op je vallen, daarna een stuk hout, en als je het nog niet begrijpt, een stuk beton. De burn-out was mijn stuk beton. Soms vallen we diep, zodat we ons kunnen afzetten op de bodem om zo weer naar de oppervlakte te kunnen zwemmen. Ik voel dankbaarheid voor de jaren die ik besteed heb aan het verwerken en transformeren van mijn verleden. Ze hebben mij naar het punt van zelfliefde gebracht.